Plus Magazine

1/10/2017

Plus Magazine oktober 2017

Recensie Muziek Mozaïek

26/09/2017

Dit is de vijfde cd van deze Vlaamse harpiste. Katleen De Vylder reist heel Vlaanderen en omstreken rond, als soliste of vergezeld van een violist, cellist, doedelzakspeler, fluitist, zangeres, dichter, schilder, enz. De vijftien stukken op dit album  zijn allemaal eigen composities, geïnspireerd door de zee, het strand, de golven, de duinen, de getijden… Deze fraaie muziek wordt gespeeld op een bijzondere concertharp – de Salvi Scolpita – die tot stand kwam door de creatieve samenwerking  tussen de harpenbouwer en een beeldhouwer. Op dit album overtrof de harpiste zich door het componeren en subliem musiceren van sterke melodieën die tal van stemmingen en vredigheid oproepen. Met de titels van de melodieën en de verrukkelijke muziek als leidraad kon ik mij moeiteloos inleven in de taferelen die de muzikante/componiste inspireerden. Zo mijmerde ik doorheen de zonnedauw en langsheen de vier windstreken weg en ging ik op verkenning naar zeesterrenkruid en zoutkristallen. Groot was mijn verwondering toen ik op de door mist omsluierde zeespiegel een zeelier ontwaarde, maar tijdens de zonnewende werd ik onherroepelijk gecharmeerd door de zeewinde en bemerkte ik in de verte een strandloper die zich bewoog op het ritme van de golven, waaruit af en toe een tuimelaar opdook. Zo bleef ik grasduinen tot de doodtij zich inzette en er een sneeuwmaan te voorschijn kwam. Tot zover de impressies die opdoken bij het beluisteren van deze sublieme klanken. Dit is ongetwijfeld de mooiste cd die ik van Katleen De Vylder al heb gehoord, van begin tot einde heel genietbaar. Ik kan hem dan ook ten zeerste aanraden aan wie van schone en meesterlijk gespeelde harpmuziek houdt. Je hoort alleen maar harpklanken, niets meer, niets minder, maar dan van het soort dat nooit gaat vervelen.

René Warny

Nieuw Kwartier

15/09/2017

gazet van het nieuw kwartier

Kerk en Leven

30/08/2017

(…) Met Harpgetijden is Katleen De Vylder toe aan haar vijfde album. (…)(…) Titels als Zonnedauw, Zeesterrenkruid, Strandloper, Grasduinen en Golven maken meteen duidelijk dat de componiste met haar muziek de ‘zo breekbare ziel van de zee van het leven’ wil verklanken.’Varend op het eeuwig ritme van eb en vloed’ brengt de ervaren harpiste haar luisteraars in de juiste stemming met de klanken van haar concertharp (…) Voor de passende illustraties op de hoes zorgde tekenares Johanna Conle. (…)

Klara , Espresso

17/07/2017

Windstreken, Katleen De Vylder, harp

Klassiek Centraal

17/07/2017

Als een aangespoelde schat (…) Het mooiste hoesje dat ik ooit in mijn handen kreeg. Op de achterkant viel mijn oog op de term muziekdoosje. Ik opende de flappen en zag nog meer schilderijen, allen in zeethema. Ik wilde er in duiken terstond.(…) Veerle Deknopper, hoofdredacteur Klassiek Centraal.

Lees de review hier

Radio Klara

11/07/2017

Programma : Promenade : Windstreken, 11 juli 2017, Katleen De Vylder, harp

Krant van West-Vlaanderen – Zeewacht

16/06/2017

KWZeewachtkrant16juni2017HarpgetijdenAnnVanneste

Radio Klara

4/06/2017

Programma Walden : Golven Katleen De Vylder, harp

Krant Van West-Vlaanderen

13/01/2017

krant west vlaanderen krak

 

 

 

 

 

(Ann Vanneste)

Gazet van Antwerpen

25/05/2016

gva25mei2016.jpegnieuw

Kerk en Leven Federatie Kapellen

20/04/2016

(…)Als concertharpiste gaf Katleen De Vylder, die lange tijd in Kapellen woonde, regelmatig concerten in de verschillende kerken die Kapellen rijk is. Eén van deze kerken, de Sint-Jakobuskerk, gaf de aanzet tot het boek 'Naar Compostela vanuit de Lage Landen bij de Zee'. Haar grootvader, tevens gekend als de heemkundige Frans Bresseleers (1897-1979), die tientallen werken schreef over bijvoorbeeld de geschiedenis van Ekeren, Hoevenen of over de verdwenen polderdorpen zoals Oorderen, Wilmarsdonk, Lillo,… in zijn boek “Polderboeket”, ging destijds vorsen naar de geschiedenis van deze voormalige Sint-Jakobskapel. Deze lag op de route die de pelgrims destijds ook al bewandelden vanuit het Noorden richting Antwerpen om na een lange tocht uiteindelijk in Compostela te belanden. Daar er in het verleden reeds vele werken gepubliceerd werden over de pelgrimroutes gelegen in Frankrijk en Spanje concentreerde F. Bresseleers zich op deze in Vlaanderen, Wallonië, Nederland en een gedeelte van Duitsland. Dus naast de Sint-Jakobsverering terug te vinden in Kapellen en Kalmthout werd zijn zoektocht, waarin de geschiedenis, de cultuur en het erfgoed centraal staan, uitgebreid tot de Lage Landen bij de Zee.

Zo behandelde hij meer dan 200 door hem gekende plaatsen die op één of andere wijze een Sint-Jakobsverering laten doorschemeren (o.a. Antwerpen, Borsbeek, Bande, Brugge, Clermont-sur- Berwinne, Diest, Doornik, Gits, Haasdonk, Hoeke, Heusden-Eversel, Ieper, Kapellen, Kalmthout, Kemzeke, Leuven, Lichtervelde, Lier, Maaseik, Mechelen, Messancy, Koewacht, Sint-Jakobs- Kapelle, Bergen op Zoom, Enschede, ´s-Hertogenbosch, Sint-Maartensdijk, Utrecht, Vlissingen, Aken, Bremen, Hamburg,…).
Om een beeld te schetsen van de vroegere pelgrimage naar Compostela liet hij dit vooraf gaan door algemene gegevens over de Sint-Jakobsdevotie en haar ontstaan, alsook over de oorsprong van de Sint-Jakobskapellen, -kerken, -gast- of passantenhuizen en -broederschappen.

Katleen De Vylder vond heel deze studie terug in vele archiefdozen die bewaard werden bij het Compostelagenootschap. In het monnikenwerk dat ze bundelde tot dit postuum uitgegeven boek werd het woord met meer dan 210 kleurenfoto`s aangevuld.
Deze trachten een beeld weer te geven van hoe kunstenaars, gaande van schilders en beeldhouwers tot bouwheren, door de eeuwen heen, de pelgrimstocht naar deze devotie elk op hun manier probeerden te boetseren.(…)

Kerk en Leven

20/04/2016

Boek Erfgoed
De weg naar Jacobus
Frans Bresseleers

De Spaanse stad Santiago de Compostela – Santiago is de eigenlijke naam – is een van de belangrijkste christelijke bedevaartsoorden. Niemand minder dan de apostel Jacobus wordt er vereerd. Sinds de middeleeuwen is de stad het einddoel van pelgrimstochten uit heel Europa.
Diverse routes die een eigen parcours hebben, eindigen hier. Die voettocht wordt de camino (de weg) genoemd.

Frans Bresseleers (1897-1979) verzamelde tijdens zijn leven informatie over alle door hem gekende plaatsen die in de Lage Landen op een of andere wijze wat te maken hebben met Sint Jacob.
Zijn kleindochter Katleen De Vylder gaf zijn geschriften over de talrijke plaatsen – het zijn er meer dan tweehonderd – postuum uit en vulde die informatie aan met haast evenveel kleurenfoto’s die een beeld geven van hoe de pelgrimstocht in ons erfgoed gestalte kreeg.
Wat leren we? Dat de cultus in haast alle provincies in de Lage Landen voorkomt en dat ze opmerkelijk oude papieren heeft.
Aanvankelijk ondernam slechts de adel de tocht, maar vanaf de dertiende eeuw vertrokken ook burgers. De oudste vermelding van een pelgrimstocht uit onze regio dateert uit 1224.

(eds)

Krant van West-Vlaanderen – De Zeewacht

1/04/2016

Katleen De Vylder voltooit werk van haar grootvader met boek over de tocht naar Compostela

(…)Het naslagwerk spitst zich toe op de routes en de relieken ervan in de Lage Landen

De Haan. “Ik heb West-Vlaanderen nog meer leren waarderen door met dit boek bezig te zijn”, geeft Katleen De Vylder mee tijdens een gesprek over het boek ‘Naar Compostela vanuit de Lage Landen bij de Zee’. Dat boek heeft ze samengesteld aan de hand van het archief van haar grootvader, de heemkundige Frans Bresseleers. Het onderzoek liep door steden en kleine gehuchten in Vlaanderen, waar de devotie voor Sint-Jakob en overblijfselen van de tocht nog bewaard zijn gebleven.

Het boek is het resultaat van een minutieuze zoektocht van Frans Bresseleers. Hij schreef honderden brieven, zocht in bibliotheken, in archieven, sprak met kenners en noteerde dit alles om later alles samen te voegen. Dat kwam er niet meer van. 35 jaar na zijn dood heeft zijn kleindochter Katleen de klus geklaard.

Katleen De Vylder is Antwerpse en woont ruim tien jaar in De Haan. Ze heeft een carrière als professioneel harpiste achter de rug en ook nu nog neemt de harp een prominente plaats in in haar huis. “Ik heb verschillende cd’s uitgebracht die nog steeds gedraaid worden op Klara. Naast de muziek en mijn interesse voor literatuur heb ik mij ook verdiept in het archief van mijn grootvader. Dozen vol met aantekeningen, soms op een groter blad, soms achterkanten van documenten, soms niet meer dan een afgescheurd stukje papier, het was een ware puzzel (lacht).”

Heilige Jakob

De rode draad door de tocht naar Compostela is de heilige Jakob. Zijn lichaam werd na zijn dood overgebracht naar Spanje, waar het in de 9de eeuw werd herontdekt, op de plaats die dan uitgroeit tot Santiago de Compostela. Sint-Jakob wordt veelal afgebeeld met een schelp. Die Sint-Jakobsschelp markeert in alle landen de tocht naar Compostela. Je vindt ze op rustplaatsen waar de tocht langs komt, zoals bijvoorbeeld Lissewege. “Nee jammer genoeg niet in De Haan, maar wel plaatsen als Hoeke bij Damme, Gits, Lichtervelde, Sint-Jakobs-Kapelle, Brugge, Ieper,… .”

Moest er nog een boek worden geschreven over de Compostela-routes? zo vroeg Katleen de Vylder zich af. Ook haar grootvader Frans Bresseleers worstelde met die vraag. Het antwoord kwam er in de vorm van een uitgave die zich toespitst op een pelgrimstocht en de relieken die nog te vinden zijn in Vlaanderen.

Monnikenwerk

“De meeste boeken over Compostella handelen over de routes in Frankrijk en Spanje, dit boek is een aanvulling”, aldus Katleen. “In dit boek wordt er aandacht besteed aan de routes in ‘onze Lage Landen’, Vlaanderen, Wallonië, Nederland en een gedeelte Duitsland. Ook West-Vlaanderen bezit pareltjes die verwijzen naar deze geschiedenis. Het archief werd destijds geschonken door de familie aan de abdij Zevenkerken, toen daar het Compostelagenootschap werd opgericht. Nu vond ik zelf de tijd om de archiefdozen uit te zoeken, een monnikenwerk. Maar toch vond ik het de moeite om dit werk uit te geven zodat iedereen die zich hiervoor interesseert, het boek kan raadplegen en het erfgoed op die manier niet enkel bewaard wordt, maar ook gebruikt kan worden.”

Geschiedkundig onderbouwd

In het boek wordt heemkunde, geschiedenis en religie met elkaar verweven. De tocht naar Compostela werd vroeger vooral opgelegd als straf. Een boetedoening zeg maar. In de jaren ’70 en ’80 van vorige eeuw was de tocht maken, ook vanuit Vlaanderen, enorm populair. Het was een tocht voor bezinning, weg van het dagdagelijkse gekrakeel. “De religieuze ondertoon maakte plaats voor een algemene vorm van zoeken naar antwoorden op existentiële vragen”, legt Katleen uit.

“Devotie maakte plaats voor een menselijke zoektocht naar waarden. Mijn grootvader was een meester, hij was hoofdonderwijzer in een school in Ekeren. Hij was een verteller, een intrigerend man. Ik heb nog heel wat herinneringen aan hem. Zo reed hij rond op een zwarte fiets met houten velgen, hij kwam veel op bezoek en zette de fiets tegen onze haag. Op een dag vond ik bij opgravingen in onze straat een sint-jakobsschelp die ik aan hem liet zien. Hij zei niets maar ik voelde dat hij trots was. En nee, ik voel mij niet schatplichtig aan hem. Dit boek is er gekomen omdat het een fantastisch document is, zeer degelijk geschiedkundig onderbouwd. Een naslagwerk, als je wilt voor iedereen die ergens in Vlaanderen een overblijfsel ontdekt over de tocht naar Compostela en nieuwsgierig is naar de voorgeschiedenis.”(…)

Ann Vanneste

‘t Pallieterke

24/06/2014

(…)Dichteres katleen De Vylder verhaalt een dorpsgeschiedenis en een kastelenepos voor elke Vlaming. Door een vergrootglas kijk je in een menselijk terrarium. De teksten zijn leerzaam, soms poėtisch, altijd op hoog niveau geschreven en de illustraties van dit liefdewerk halen het niveau van het betere koffietafelboek. De auteur wandelt door het vroegere Laarhof en op de Ekerse Donk en ontmoet in archieven, boeken, perkamenten, prenten en landschappen de nobele bewoners van die hoek van het stadsgewest Antwerpen. Ferdinandus van Hecke, van het Laarhof anno zestiende eeuw, werd in de Antwerpse kathedraal gedoopt. Zijn peter was Pieter-Paul Rubens en zijn meter Elisabeth Fourment, familie van Helene Fourment (echtgenote van Rubens) en Clara Fourment (mama van Ferdinandus).
De lens van De Vylder omsluit regelmatig het moois, en de gevolgen versieren de microgeschiedenis van een buurt met bomen, moerassen, weiden, hoven van plaisantieėn, hospitalen en hun huidige visuele en auditieve overwoekering door spoorlijnen, drukke wegen en havenuitlopers. Het botanische Bonanza op pellicule van bosanemonen, speenkruid, berenklauw, klaproos, fluitenkruid en vlasbloemen verhoogt het genot. Uit de beeldarchieven verrijzen de zusters van Opwijk en hun kappen in de operatiekamer van de Sint-Lucaskliniek (opgeslorpt in het medisch centrum Klina), bij de meimaandprocessie door de hovingen rond het Hof van Delft – de oudste kern van de kliniek -, bisschop Caļmo (van het bisdom Brugge, die vanaf 1756 de zomers doorbracht op het familiedomein Laarhof), dokters op verbruinde Kodakfoto’s in het moederhuis die honderden Ekerenaren op de wereld hebben gezet. Wie de gordel van groene smaragd van Schilde tot Stabroek wil begrijpen, kan slechter kiezen dan het boek van Katleen De Vylder.
Alleen reeds de Franse en Oudnederlandse citaten die zij uit verre bronnen schift, zijn een lust voor de lezer.
Wie door Ekeren, Kapellen en Brasschaat wandelt en fietst, blijft verbaasd over de hoeveelheid rijke buitens. Katleen De Vylder vertelt uitvoerig dat de Donk traditioneel een plek was waar edellieden en kasteelheren graag verbleven. Eén van die lekkere hoofdstukken van het streekboek heet “Van kastelen rond het Laar”. Duizenden kinderen van arbeiders, boeren en plebs werden eertijds geboren in een heus kasteel, het sprookjesachtige Hof van Delft van de gelijknamige familie. Tot de Eerste Wereldoorlog was meer dan driekwart van het grondgebied van de parochie Donk, Ekeren-Brasschaat, eigendom van kasteelheren die bijna allen tot de adelstand behoorden. Graaf Baillet-Latour, de adellijke families du Bois, van Praet, ridder Léon van Delft, de nobele weduwe Guyot-Villers en koopman John de Vries-Joostens smukten het noorden van de koekenstad op met hun fijne verblijven en manieren.(…)

Jan Rabbijn

Gazet van Antwerpen

6/05/2014

Afbeelding (856)

De Spiegel van Wuustwezel

1/02/2013

IN SPIEGELSCHRIFT
‘Over Groot Moeders Leven’ van Katleen De Vylder
Wuustwezel, niet zomaar een dorp, maar wel het dorp waarin er zich over de eeuwen heen ‘geschiedenis’ afspeelde. In het boek ‘Over Groot Moeders Leven’ van Katleen De Vylder, waarin dit dorp centraal staat, komt het dagdagelijkse leven vanaf 1850 tot 2011 uitvoerig aan bod. Hoe men er rond 1850 overleefde met de weinige middelen die men bezat, het maken en bewaren van voedsel, het maken van de typische Kempische kledij die steeds tot in de puntjes verzorgd was, het diepe geloof en bijgeloof, het onderwijs, van jubileumvieringen met alles erop en eraan tot koffietafels, alles wordt rustig verteld met een lach en een traan. Centraal staat het molenaarsgezin van overgrootvader Corneel Hens en zijn vrouw Maria Van Dijck, met wie hij 13 kinderen had ten tijde van Café Belge. Ook WO1 komt ter sprake waarin de jongste dochter, Carolina Hens haar onderwijs, wat toen enkel in het Frans geschiedde, moest onderbreken, haar ontmoeting tijdens een literaire bijeenkomst in Wuustwezel met heemkundig schrijver, Frans Bresseleers, haar toekomstige echtgenoot en verder hun dagdagelijkse leven vanaf begin 1900. Tijdens WO2 werd hun gezin met 8 kinderen, vluchtelingen uit Ekeren, opnieuw warm onthaald in Wuustwezel. Heel deze vlucht werd door de kleindochter Lutgardis Bresseleers uitgebreid beschreven in het boek vanaf het verlaten van het dorp, de lange tocht te voet, de bombardementen te Wuustwezel waarbij er ook een bom viel op hun vluchthuis waardoor ze opnieuw moesten vluchten, tot de bevrijding.
Het gewone leven van grote en kleine gezinnen, vanaf 1950, nu misschien wel retro genoemd, waarin er naast overleven meer plaats is voor literatuur en muziek, komt ook aan bod. De muziek die zijn aanvang nam met het sterreliedeke ‘Herderkes van buiten’ dat rond 1900 gezongen werd door de familie Hens in de straten van Wuustwezel, vervolgde zijn weg naar de piano waarop oa composities van Peter Benoit en Claude Debussy gespeeld werden tot de concertharp die Vlaanderen doorkruiste, steeds de heimat en de mooie bescheidenheid van de Kempen indachtig.
‘Over Groot Moeders Leven’, een bloemlezing in onze moedertaal door moeders, voor moeders en eenieder die het onvermoeibare, moedige moederschap in zijn hart draagt.
Het boek is te koop bij de Heemkundige Kring Wesalia.

VL@S

30/06/2012

Verhalen als familie-bindmiddel

(…) Toen ik recent het boek Over groot moeders’ leven van Katleen De Vylder doornam, stelde ik vast dat niet alleen ik behept ben met de drang het familieverleden vast te leggen, maar dat familieverhalen sowieso een heel scherpe inkijk bieden in de leef- en denkwereld van onze ouders, groot- en overgrootouders.
Auteur Katleen De Vylder omschrijft het zo: ,,Een erg lange, maar boeiende tocht door de geschiedenis, gewoon om een verklaring te vinden, misschien de gemoedsrust wat tot rust te laten komen en te genieten van deze lange reis door heden en verleden.’’ Haar familieverhalentocht voert haar zelfs honderd jaar in de tijd terug. In een tijd dat gezinnen opsplitsen om daarna een nieuw-samengesteld gezin te vormen, is het niet onbelangrijk zijn/haar familie-identiteit niet te verliezen. Een op de harde computerschijf vastgelegde kroniek of verhaal helpt de jaren van (mogelijke) desinteresse overbruggen. Als puber, later student en nog later hard werkend aan de beroepsloopbaan… stellen zich andere prioriteiten. Later heeft men spijt onvoldoende geluisterd
te hebben wanneer een familierelaas aan bod kwam. Zo gaat veel van het immateriële familie-erfgoed voorgoedverloren. Te voorkomen, zoals Katleen De Vylder aantoont.
Zij vertelt over haar grootmoeders’ moeder, enige dochter in een Kempens gezin met acht kinderen. Leuk is dat de auteur niet alleen hun officiële namen vermeldt, maar ook hun dagdagelijkse roepnamen. Ludovica werd Lewis genoemd. Coleta werd Klet. Carolina werd Kerlien genoemd. Die details verheffen zo’n familiekroniek tot de echte geschiedenis van de leefwereld van pakweg drie, vier generaties geleden. Wanneer zij vertelt over de molen van haar overgrootvader, een staakmolen die overigens afbrandde, krijgt de lezer meteen een hartige hap molinologie (molenkunde).
Een fraai verhaal vormt de tocht naar Roubaix – om Frans te leren -, die de moeder van de auteur met de trein ondernam, met De Gazet van Antwerpen onder de arm als herkenningsobject. Het schetst de hele tijdssfeer. Naar zee gaan was toen ook nog een belevenis.
Katleen De Vylder slaagt er in haar familie- en persoonlijk verhaal een ruimere dimensie te geven. Zij toont aan dat een familierelaas niet per se kleine geschiedenis is. Een stimulerend voorbeeld om én familiebanden stevig aan te halen en bovenal zelf  scharnier te zijn in het doorgeven van kostbaar erfgoed. (…)

Johan Velghe

De Wereld Morgen

10/02/2012

Over grootmoeders’ leven

Ik lees momenteel een boek, over groot moeders’leven, uitgegeven in eigen beheer door harpiste Katleen De Vylder.  (…) Het getuigt van eigenschappen die in het Vlaanderen van vandaag gemakkelijk verloren kunnen gaan.  Het is mooi, gevoelig en goed gedocumenteerd geschreven.  Je leert over het leven en de trots van hele gewone Kempische mensen uit lang vervlogen tijden.  Ik hou van dergelijke verhalen.  Ze leren je iets over de band van het verleden met het heden en misschien loont het de moeite om in je eigen geschiedenis en ervaringswereld te duiken om uit te zoeken wie jij in wezen bent en in welke mate jouw geschiedenis, jouw verhaal jouw aanwezigheid in het heden verklaart.  Dat is geen navelstaarderij of zinloos tijdverdrijf maar een zinvol zoeken en bezig zijn met identiteit.  Ik dank bij deze Katleen dan ook van harte voor het delen van haar wezen en kennis met buitenstaanders die er mogelijk ook iets aan kunnen hebben.
Ga ik te kort uit de bocht als ik stel dat rechts zich met eenzelfde soort verhalen probeert te legitimeren in het heden?  Het verhaal van Katleen bewijst dat er andere Vlaamse verhalen zijn die getuigen van een krachtig en gastvrij Vlaanderen, ingegeven vanuit de directe ervaring en beleving.  Het is het Vlaanderen dat ik liefhad en waarvan ik zou willen dat het een vooraanstaande rol speelt in de aanpak van lokale en wereldproblemen.  Een klein land kan beslist ook groot zijn en Vlamingen hebben zich al eerder positief en origineel laten opmerken.

Lieve Pepermans

Kerk en Leven

8/02/2012

Boek non-fictie(…)Harpiste Katleen De Vylder, die in eigen beheer tot nog toe vooral cd’s uitgaf, waagde zich al eerder ook aan pen en papier. In Van Vlaamsche Verzekens, Sagen en Sterreliedekens hield ze het nog op eerder werk van haar grootvader Frans Bresseleers – in de Kempen was hij geen onbekend auteur – opnieuw te bundelen en uit te geven. In haar nieuwste uitgave Over Groot Moeders’ Leven heeft ze het over vier generaties moeders: auteur Katleen De Vylder zelf, haar moeder, grootmoeder en overgrootmoeder. Via deze mensen maken we kennis met het leven van een gewone familie, vroeger en nu.Het boek begint bij overgrootmoeder Maria Van Dijck (1858- 1939), getrouwd met een molenaar uit Wuustwezel. Wist u dat een molen destijds ook een sociale functie had? Het was de vergaderplaats van de boeren. Aan de stand van de molenwieken konden dorpelingen een en ander aflezen: Sint-Andrieskruisstand betekende ‘rustdag’, gaande wiek betekende dat er iemand was gestorven. Dit en vele andere weetjes vindt u in deze eenvoudige, maar toch tamelijk lijvige familiekroniek, die eindigt met het leven van de harpiste en haar gezin. De kop boven elk hoofdstuk verwijst telkens naar een muziekstuk, maar vaak op het eerste gezicht zonder band met de inhoud van dat hoofdstuk. Aan de lezer om het nodige erbij te fantaseren.

LW

Plus Magazine

1/02/2012

Verhalen van vroeger : Geschiedenis saai ? Dan moet u deze boeken eens lezen ! Elk op hun manier zorgen ze ervoor dat u ze in één ruk uitleest.
Aanrader : Voor nostalgische zielen : Over Groot Moeders’ Leven door Katleen De Vylder
Ariane De Borger

Gazet van het Nieuw Kwartier

30/12/2011

Harpiste Katleen De Vylder publiceerde ontroerend boek
(…)Over Groot Moeders’ Leven is een bijzonder boeiend, sfeervol, ontroerend en diepzinnig boek, een absolute aanrader. (…)
Ludo Van Bouwel

Gazet van Antwerpen

8/12/2011

Achterkleindochter van molenaar bundelt herinneringen

Muzikante en schrijfster Katleen De Vylder (49) heeft een boek geschreven over de vrouwen in haar stamboom, beginnende met haar overgrootmoeder Maria Van Dijck (1858-1939) uit Wuustwezel. Die was getrouwd met Cornelius Hens, de molenaar van Wuustwezel, en zo komen we heel wat te weten over het toen nog erg landelijke dorp. Katleens grootmoeder Carolina Hens (1901-1979) verhuisde naar Ekeren-Donk maar de familie bleef naar Wuustwezel terugkeren voor vakanties en bijvoorbeeld ook in de moeilijke jaren van de Tweede Wereldoorlog. De derde vrouw is Katleens moeder Lutgard Bresseleers, geboren in 1932.

Uit het boek blijkt weer eens de enorme evolutie die de regio de voorbije eeuw heeft doorgemaakt inzake comfort, voeding, het geloof, of zoiets voor ons vanzelfsprekend als hygiëne of vakanties. Tegelijk zie je ook een aantal constanten in de familie van Katleen, zoals de liefde voor elkaar, de liefde voor de literatuur, voor de natuur, en ook voor muziek. Katleen werd een bekende harpiste en haar dochter Nele Paelinck is de violiste van “School is Cool”. Een mooie ketting van vijf boeiende vrouwen.

Boris Rousseeuw

Kerk en Leven Brasschaat

30/11/2011

(…)De auteur Katleen De Vylder is afkomstig uit Ekeren-Donk en is de kleindochter van heemkundige Frans Bresseleers. Het boek zit vol fijne, nostalgische verwijzingen naar een mooie kindertijd. Een heerlijk geschenk !

Johan Cruysweegs

Radio Klara – Stouten op Zondag

27/11/2011

27 november 2011
Over Groot Moeders Leven

(…)We bekijken het moederschap door de ogen van de harpiste en komen terecht in een perspectief van vier levens, vier moeders, telkens fijnbesnaarde vrouwen, die vooral vanuit hun stilte heel sterk reageren.
De overgrootmoeder is de centrale as, die in de heel muzikale tekst van Katleen De Vylder, tekst met concertante trekjes waar de fraaie harmonie momenten van disharmonie oplost.
De oorlogsjaren van de moeder, jaren vol piano zijn dat, waaruit de harp op de bühne verschijnt. De harp die dans en natuur suggereert en het begin van de carrière van de schrijfster/harpiste.(…)
(…)En het zijn die kleine verrassingen van een kunstenares die me van de ene anekdote naar de andere meenemen in stilte, terwijl ik langzaam de jaren voorbij zie rollen. Als brood in wording onder de deegrol van grootmoeder. De rol die ritmische muziek laat horen in de stilte.(…)

Bart Stouten

Goe Vollek ! Muziekmozaïek

25/12/2010

Vers geperst – Naslagwerk
Van Vlaamschs Verzekens, Sagen en Sterreliedekens

“… Frans Bresseleers verzamelde en schreef tijdens zijn leven heel wat versjes en verhalen voor de kinderen en de jeugd die school liepen in het begin van de vorige eeuw. Omdat sommige rijmpjes nog enkel te vinden zijn in heel oude boeken en niet meer zo eenvoudig te traceren heeft auteur Katleen De Vylder (kleindochter van Frans en mama van muzikante Nele Paelinck) met dit boek getracht een deel ervan te bewaren voor het nageslacht. De Vylder geeft ook aan waar de versjes hun oorsprong vonden en tijdens welke activiteiten het meest werden voorgedragen of gezongen …”

Een stevige en goed gedocumenteerde collectie !

Peter De Rop

Plus Magazine

1/09/2010

Plus Magazine Katleen De Vylder

Klik op de afbeelding om het hele artikel te lezen.

Nieuw Kwartier

30/01/2010

Wie schrijft die blijft
(…) Daar heeft ze nu een prachtig boek samengesteld : “Van Vlaamsche Verzekens, Sagen en Sterreliedekens”. Als kleindochter van de bekende heemkundige Frans Bresseleers heeft ze in zijn archief gesnuisterd om te baden in de taal en leefwereld van 100 jaar geleden. Frans Bresseleers was zelf schoolmeester en verzamelde margarinedozen vol kinderpoëzie en sagen. Katleen putte voor haar mooi verzorgd boek uit “Kleuter op de Planken” (1926) en “Rijmpjesboeken” (1936). Het is echt een familiale onderneming geworden, want Katleen vertelt dat ze veelvuldig raad gevraagd heeft aan haar moeder Lutgardis Bresseleers.  Zoon Reinhart Paelinck droeg ook zijn steentje bij door de vormgeving heel mooi te verzorgen. (…)

L. Van Bouwel

Kerk en Leven

30/12/2009

Brasschaat

Driekoningen zingen, een mooie traditie

(…) In het boek “Van Vlaamsche Verzekens, Sagen en Sterreliedekens” van Katleen De Vylder lezen we :

Bij mijn grootvader, die geboren werd bij de aanvang van de winter van 1879 (sic1897) nam de kerstperiode met zijn eeuwenoude tradities altijd een bijzondere plaats in. Gedurende gans zijn leven koesterde hij een de speciale sfeer die deze tijd meebracht. Hij was enorm geïnteresseerd in de geschiedenis hieromtrent en hoe de mensen deze periode eeuwen geleden beleefden. Hij en zijn vrouw leerden aan hun kinderen en kleinkinderen ook de mooie liedjes die tot op heden met veel pleizer worden gezongen. Op de ijskoude driekoningenmorgen van 1979 is hij gestorven. Mijn moeder, die samen met haar moeder, broer en zussen rond het sterfbed stond, zag door het raam de driekoningenzangertjes met hun ster voorbijkomen…(…)

(…)Zo konden we elk jaar proeven van de warme en gezellige sfeer tijdens de donkere dagen voor Kerstmis. De witte pracht van het sneeuwlandschap, in de huiskamer het stalletje, de kerstboom, een kaars, en bij de open haard samen kerstliederen zingen. Daarna kwam Nieuwjaar en als afsluiter Driekoningen zingen.”(…)

Johan Cruysweegs


Gemeentelijk Informatieblad

20/12/2009

De Haan/Wenduine/Harendijke/Vosselsag/Klemskerke/Vlissegem

Verzen, verhalen en voksliedjes uit de vorige eeuw verzameld

(…) Schatten op zolder. Verloren gewaande stukken, of zelfs werkjes waarvan je het bestaan niet eens kon vermoeden. Zo kan je de verzameling verzen noemen die Katleen De Vylder uit De Haan bij haar grootvader terugvond.

-In feite kennen we in de eerste plaats als een klassiek geschoold muzikante die al enkele cd’s uitbracht. Hoe kwam u er bij om nu een boek samen te stellen?
“Mijn grootvader Frans Bresseleers had een grote interesse voor geschiedenis, en schreef ook enkele geschiedkundige boeken. Daarnaast had hij tijdens zijn leven een grote verzameling verzen, rijmen en liedjes aangelegd. Ik voelde dat ik iets met dit materiaal moest doen en bern beginnen lezen en selecteren. De oudste versjes gaan terug tot 1930 (sic -versjes allen van voor 1930) , want hij had werkelijk een karrevracht materiaal.”

-Naast verzen vinden we ook verhalen en volksliederen terug in het boek.
“Ja, ook oude sagen en kerstliederen werden opgenomen in het boek, waarvan de herkomst vermoedelijk over gans Vlaanderen ligt. De versies verschillen wel eens per streek. De versjes kwamen vooral voor bij kinderspelen, zoals koorddansjes of oude balspelen. Het zijn meestal leuke versjes en verhalen die jarenlang mondeling werden overgeleverd tot iemand, zoals mijn grootvader, ze genoteerd heeft. Omdat sommige versjes nog enkel in heel oude boeken terug te vinden zijn, hebben we getracht ze met dit boek niet helemaal verloren te laten gaan.”

-Als muzikante kon u niet voorbij de kerstliederen, natuurlijk.
“Inderdaad, voor de kerstliederen of ‘sterreliedekens’ werd een keuze gemaakt uit de honderden kerstliederen die Vlaanderen rijk is, en die in het archief van mijn grootvader teruggevonden werden. Een 26-tal vonden hun weg naar het boek, en het bevat ook een achttal muziekpartituren.”(…)

HVS

KRANT VAN WEST-VLAANDEREN

4/12/2009

ZEEWACHT, BRUGSCH HANDELSBLAD, WEEKBODE

Van Verzekens tot Sterreliedekens

Reisboeken.be

24/11/2009

Vlaamse kinderliedjes en -rijmpjes, liedjes voor Kerstmis, Nieuwjaar of Driekoningen, ze bestaan vooral nog in de geheugens van de ietwat ouderen. Kinderen, voor wie de liedjes en rijmpjes ooit geschreven werden, worden meegesleeept door commerciële deuntjes en ondergaan het bijhorende publicitaire geweld. Katleen De Vylder nam het initiatief om een aantal van deze teksten, aangevuld met sagen, te beschermen tegen dreigende vergetelheid door ze te bundelen en te publiceren.
Gelukkig had ze veel materiaal bij de hand: haar grootvader, Frans Bresseleers, verzamelde, schreef, herschreef en publiceerde zowat driekwart eeuw geleden veel van deze teksten. Met dit waardevolle en gedurfde initiatief (uitgeven in eigen beheer) brengt Katleen De Vylder veel van deze mooie teksten terug tot bij ons. Voor de ouderen roepen ze ongetwijfeld zoete herinneringen aan hun kindertijd op. Voor de jongere generaties, vooral dan voor de jonge ouders, brengt dit bijzondere boek een schat aan verzen, liedjes en verhalen waarmee ze hun kinderen ongetwijfeld kunnen boeien. Kinderen moeten van hun ouders leren dat er meer is dan louter commerciële muziek.

Deze schat aan teksten van allerlei aard vormen (…)(…) een schitterend geschenk voor iedereen die wat gevoel heeft voor de eigen taal en het verhalende of gezongen erfgoed. Schenk het aan wie er gebruik van wil maken, maar hou ook een exemplaar voor jezelf.

Robert Declerck

De Polder

6/11/2009

Werk Frans Bresseleers opnieuw uitgegeven

Kerk en Leven Brasschaat

4/11/2009

‘Van Vlaamsche Verzekens’…

(…) Het boek met de sprekende titel ‘Van Vlaamsche Verzekens, Sagen en Sterreliedekens’ is een geschenkboek geworden (…) (…) In het boek wordt bij een groot aantal van deze versjes duiding gegeven waar ze vroeger werden voorgedragen of gezongen. Er staan ongetwijfeld versjes in die ons allemaal doen terugdenken aan onze kindertijd. De sagen, waarvan enkele heel bekende (Ros Beiaard en  Antigoon) en vele minder bekende, zijn puur overgenomen zoals Frans Bresseleers ze zo’n kleine eeuw geleden beschreef en zijn uiterst toegankelijk geschreven. Ook voor de kerstliederen of sterreliederen werd een keuze gemaakt uit het rijke archief van Frans Bresseleers. Er staan liederen en versjes in die we absoluut moeten koesteren en daar helpt dit boek zeker bij.

Het boek, mooi uitgegeven en vormgegeven door de zoon van Katleen, Reinhart Paelinck, is een absolute aanrader met de Kerstdagen in het verschiet. Het is een lijvig boek geworden van 290 bladzijden (uitgegeven op luxepapier) dat eigenlijk niet mag ontbreken in uw boekencollectie. (…)

Johan Cruysweegs

Oehoe

31/10/2009

Van Vlaamsche Verzekens, Sagen en Sterreliedekens

Aankondigingsblad

29/10/2009

Pareltjes van Frans Bresseleers (†) opnieuw te boek gesteld

Ekeren … (…)Dertig jaar na het overlijden van haar grootvader, Ekerenaar Frans Bresseleers (1897-1979) heeft Katleen De Vylder een boek samengesteld met kinderversjes, sagen en kerstliederen uit zijn archief en van zijn hand. “Van Vlaamsche Verzekens, Sagen en Sterreliedekens” ligt nu in de boekhandel. Frans Bresseleers was een bekend Ekerenaar. Hij was schooldirecteur, was erg actief in het verenigingsleven en werd alom gerespecteeerd als begeesterd heemkundige. Als grote kindervriend verzamelde hij graag kinderversjes, maar hij schreef ze ook zelf. Omdat de boeken die hij publiceerde niet meer verkrijgbaar zijn, stelde zijn kleidochter Katleen De Vylder zelf een  nieuw boek samen met een selectie van 300 versjes, 32 sagen en 26 ‘sterreliedekens’, zoals haar grootvader kerstliederen noemde, en een achttal muziekpartituren. Frans Bressleers schreef immers ook liederen, die zijn goede vriend Frans Lenaerts op muziek zette.(…) Katleen werkte voor het boek nauw samen met haar moeder. Haar zoon Reinhart zorgde voor de vormgeving en de omslagillustratie.(…) Ook als heemkundige schreef Frans Bressleers tal van boeken, waaronder Polderboeket, De Nobele Donk, Portret van Ekeren. Deze boeken zijn nog na te slaan in de grote bibliotheken.

Nicole Verstrepen

Radio KLARA – brede opklaringen

20/10/2009

Vermelding boek “Van Vlaamsche Verzekens, Sagen en Sterreliedekens” + fragment uit boek
Muzikale omlijsting  Première Arabesque van Claude Debussy Katleen De Vylder, harp

Nieuwsblad.be

17/10/2009

    Katleen De Vylder stelt boek samen met werk van haar grootvader

VERSJES, SAGEN EN ‘STERRELIEDEKENS’ VAN FRANS BRESSELEERS

(…)Kapellen – Ze heeft lang in Kapellen gewoond, harpiste Katleen De Vylder, en vanuit haar nieuwe woonplaats Den Haan laat ze ons graag weten dat ze een boek heeft samengesteld met werk van haar grootvader, Frans Bresseleers, de bekende schrijver en heemkundige uit Ekeren.

Onderwijzer en later schooldirecteur Frans Bresseleers (1897 – 1979) was in onze contreiën een bekend man. Hij was erg actief in het verenigingsleven, begeesterd door ‘oudheidkunde’, en schrijver van tal van kinderboeken met versjes en sagen, maar ook van een aantal heemkundige werken.

Tot zijn belangrijkste werken behoren de boeken ‘Polderboeket’, ‘De Nobele Donk’, ‘Portret van Ekeren.’

Dertig jaar na zijn overlijden brengt zijn kleindochter Katleen De Vyler een verzameld werk uit met 300 versjes, 32 sagen, 26 ‘sterreliedekens’ en een achttal muziekpartituren.

‘De vroegere uitgaven van de boeken van mijn grootvader zijn allemaal volledig uitgeput. Gelukkig vond ik van sommige boeken nog een oud exemplaar en brachten de margarinedozen vol met duizenden notities soelaas om heel deze woorden-schat toch nog een keertje te bundelen en voor het nageslacht te bewaren’, vertelt Katleen.

In overleg met haar moeder selecteerde Katleen met veel zorg verzen, sagen en sterreliedekens (kerstliederen) uit de boeken en notities van haar grootvader. Het gaat om een selectie van wat haar grootvader verzamelde, maar ook zelf schreef.

In het boek bracht ze enkel zijn werk rond kinderpoëzie en sagen samen. Vele van de heemkundige boeken die Frans Bresseleers schreef, zijn immers (gelukkig) nog terug te vinden in verschillende bibliotheken.

Katleens zoon Reinhart, achterkleinzoon van Frans Bresseleers, zorgde voor de omslagillustratie. Hij liet zich hiervoor leiden door wat de versjes voor hem betekenden tijdens zijn kinderjaren. (…)

Bron: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=BLNVE_20091017_001&PostCode=2950 , door Nicole Verstrepen

ANZ: Boek van de maand

30/09/2009

Katleen De Vylder verzamelde met veel zorg en liefde een 300-tal versjes, 32 sagen, 26 kerstliedjes en 8 partituren. Deze selecteerde ze uit het persoonlijk archief van haar grootvader, de schrijver en heemkundige Frans Bresseleers (1897-1979), of uit de vele boeken die indertijd van hem werden uitgegeven onder meer door het Davidsfonds en de Abdij van Averbode. Telkens vermeldt ze de herkomst en tijdens welke activiteiten het voorgedragen of gezongen werd, soms aangevuld met een anekdote. Een mooi boek dat hopelijk niet alleen uit nostalgie zal gekocht worden, maar ook actief gebruikt zal worden om dit stukje van ons mondeling en muzikaal erfgoed door te geven aan onze kinderen en kleinkinderen.

Bron:
http://www.anz.be/boekdetail.php?zoek=310

‘t Pallieterke

30/09/2009

(…)Nu heeft zij een boek van bijna 300 bladzijden uitgegeven dat oudere lezers stilletjes terugvoert naar “die goeie ouwe tijd” toen zij, naar Gezelles woord, hakkelden ongeriefd nog van woorden en dat jongere lezers even laat genieten van letters en versjes uit Karel van de Woestijnes dagen die trager waren.
Een ongekunsteld boek zonder pretentie, dat met een trefzekere toets mooi is opgelucht door Katleens talentrijke zoon Reinhart Paelinck, achterkleinzoon van pedagoog Frans Bresseleers, die een haast onvoorstelbare schat aan “verzekens, sagen, liedekens” en heemkunde bijeen heeft weten te lezen en die schat op zolder bewaarde in oude margarinedozen.
Met dit boek waarvan de titel boven dit stukje prijkt, heeft Katleen De Vylder, hulde willen brengen aan haar grootvader, voor de verandering niet met haar harp, maar met haar hart.(…)

(…) Prettig aan dit stijlvol uitgegeven boek, althans voor lezers die niet meer zo piep zijn, is het herkenningsbeleven. Hé, monkel je dan bij het lezen: “Hoe klonk dat aftelrijmpje weer?” en “Kijk, dat staat er ook in!” Het “Oh ja”-gevoel noemt Katleen het zelf.
Zij had niet de verwaandheid een meesterwerk te willen plegen, zij heeft met dit boek een soort standaardwerk van Vlaamse folklore op de markt gebracht waar behoefte aan was. Ik heb met plezier de ongekunstelde kinderversjes gelezen en mijn herinneringen opgefrist aan oude sagen als Antigoon en Brabo, het Ros Beiaard, Lange Wapper, Karel en Elegast, Uilenspiegel, Roeland, de Vliegende Hollander, Siegfried.
En natuurlijk dacht ik terug aan het Driekoningenzingen van mijn jeugd bij het lezen van liedjes als O denneboom, De herderkens lagen bij nachte, Adeste Fideles, Herderkes van buiten, Nieuwjaarke zoet, Er kwamen drie koningen, enzovoort.
Bij een aantal “sterreliedekens” krijgt de muzikaal geïnteresseerde lezer de partituur cadeau en op de voorgaande bladzijden krijgt hij nog allerlei wetenswaardigheden te lezen over het ontstaan van de kerststal en van bepaalde liedjes.(…)

(…)En voor het overige ben ik van mening dat je ons een héél waardevol en waardenvol boek heb bezorgd, niet om in één ruk uit lezen, maar om af en toe eens met weemoed uit de kast te halen en stil te worden bij de herinnering. Het “Oh ja”-gevoel, weet je wel? Bedankt.(…)

Hector Van Oevelen
30 september 2009 (…)

Kerk en Leven (Boek Geschiedenis)

30/09/2009

Kinderversjes en oude sagen

(…)Frans Bresseleers, een pionier van de heemkunde, verzamelde voor(…)(…)de Tweede Wereldoorlog allerlei kinderversjes. De man, ondertussen al dertig jaar overleden, schreef zelf ook eigen werk voor kinderen.
Zijn kleindochter Katleen De Vylder verzamelde alles en bracht in eigen beheer een bundel met 300 versjes en 32 sagen.
Een aantal zullen vast en zeker bij een ouder publiek herinneringen aan hun kindertijd oproepen,(…)(…) Bij elk versje staan nuttige bibliografische verwijzingen. Het mooie uitgegeven boek bevat ook zogeheten ‘sterreliedjes’, liederen voor de Kersttijd.(…)

EDS

BRT 3

1/09/2007

Op Harpen en Snaren Vlaamse CD van de week september 1997

Op Harpen en Snaren CD van de week
Met harp en ziel  CD van de week
Die goede oude kerst  CD van de week
Overlevenskunst met fingerspitzengefühl wordt net als de andere
regelmatig gespeeld op Klara en Radio 2 in het programma Funiculi Funicula

Knack

6/08/2007

“De hemel op aarde”
Op harpen en snaren, zestien composities en
arrangementen voor harp door Katleen De Vylder

(…)Ze speelt erg mooi, heel muzikaal en bijzonder expressief, met
fraaie frasering en verrassend dynamische tinten. Haar majestatische
Salvi-harp klinkt vol, maar ze kan haar ook laten fluisteren. Je
ondergaat haar inzet om een muzikale boodschap over te brengen. Het is
allemaal romantisch tot en met, wat je trouwens kan lezen in een tekst
van haar in de bijsluiter : “Een hemelse droomreis, waarbij je je soms
in een kasteel waant, of het water van een bergriviertje een weg hoort
banen, of je het spelen van de bladeren met een zacht herfstbriesje
hoort, of je plots dansende elfjes bemerkt, of je eventjes zigeunerbloed
door de aderen voelt stromen, of je gewoon weg kan dromen bij fijne,
gevoelige, romantische harpklanken, al dan niet vergezeld van viool,
cello, of dwarsfluit”.(…)(…) Want daar komt het bij muziek maken
tenslotte op aan : een stukje hemel brengen op aarde.(…)

Fons De Haas
06/08/07

‘t Pallieterke

29/06/2006

(…) De Vlaamse Primitieven waren al onder de indruk van dat
ontzagwekkende muziekinstrument dat harp heet en sinsdien heeft de
oorstrelende muziek die bedreven vingers de harp weten te ontlokken, nog
niks aan ontzag bij de kunstminnende luisteraar ingeboet.(..)(…)Ik heb
genietend geluisterd naar dat rustgevend concert met 19 nummers, waarvan
zij er, voor dat hemelse snaarinstrument van haar, 10 zelf heeft
bewerkt, w.o. Peter Benoit, Elias Gistelinck, César Franck,…(…)

Hector Van Oevelen

Kerk en Leven

15/02/2006

(…) De harp is nu eenmaal geen hooligan onder de instrumenten en het
moet moeilijk, zoniet onmogelijk zijn op de vorstelijke en hoofse snaren
onwelluidende brutaliteiten voort te brengen. Dat wil anderzijds niet
zeggen dat beschaafde harpmuziek slaapverwekkend hoeft te zijn. Katleen
De Vylder weet met grote stuurvaardigheid beide klippen te vermijden.
Het repertoire koos ze met smaak, zodat haar eenvrouwsopname altijd weer
interessant blijft.(…)(…) De opnames klinken vingervlug en vol
gevoel.(…)

Jo Cornille

Kerk en Leven

8/12/2004

(…)Een onbekende is ze allang niet meer, harpiste  Katleen De Vylder.
In dit blad kreeg haar werk, moedig en tegelijk zeer verzorgd in eigen
beheer uitgebracht op CD, de nodige aandacht.(…) (…) Hoofs en
verfijnd, ziedaar de harp. Ondanks de vorstelijke verschijning van de
manshoge harp, was het instrument (in kleiner formaat) echter altijd al
te vinden in de volksmuziek. Getuige daarvan de hedendaagse folk.
Harpiste Katleen De Vylder, telg uit een artistieke familie, heeft al
verschillende opnames op haar actief. In de jongste, waarin ze af en toe
het gezelschap krijgt van haar muzikale kroost op cello en viool, speelt
ze voortreffelijk het klassieke kerstrepertoire.(…)

Jo Cornille

‘t Pallieterke

3/12/2003

(…) Wie in deze jachtige, lawaaierige en commerciële maatschappij nog
eens een stemmige kerst wil beleven met veel kaarslichtjes en zo
mogelijk, een knetterende open haard, raad ik aan dit straalplaatje van
Katleen op te leggen en te luisteren, niks dan te luisteren naar
schoonheid die met gevoelige snaren wordt vertolkt. Zààààlig ! (…)

Hector Van Oevelen

De Nieuwe Gazet

30/10/1997

Harp, een hemelse droomreis +  interview
Katrijn Korten

Het Laatste Nieuws

4/10/1997

(…) De plaat meandert tussen droom en realiteit, tussen fluisteren en
roepen, tussen schwung en rust. Met de romantiek als rode
draad.(…)(…) Maar er is ook nog werk van componisten, die enkel in
een heel klein kringetje bekend zijn. Daar zijn bijzonder fraaie
pareltjes bij. Een echte aanrader, omdat dit klanklandschap, dat we
haast nooit horen zo smaakvol en hemels knap is geborsteld.(…)
Stephane Godfroid

‘t Pallieterke

10/09/1997

Harp als therapie
Hector Van Oevelen

prescription scuba masks

adderall

healthcare management career

tetracycline online

enteral drug administration

buy viagra

uic internal medicine

viagra online

siemens healthcare malvern pa

buy dapoxetine

healthcare management jobs

lorazepam

ear nose and throat doctors

priligy

pharmacy tech school

buy viagra

birth control pill prices

buy doxycycline online

animal drugs

buy phentermine 37.5

drug war news

azithromycin